Als ik iets mag voorstellen, heren, het is tijd om feest te vieren.
Alleen zitten is slecht voor de ziel.
Kapitein Tyreen. Hoe oud is hij eigenlijk?
- Maakt dat wat uit? - Mij niet.
Ze is er niet.
Jammer.
Die vrouw had iets bijzonders.
Dat had ze zeker.
Deed me denken aan...
satijn.
- Zacht, wit satijn. - Majoor.
Pardon, majoor.
Een wals.
Met genoegen, sir.
- Luitenant Graham. - Sir.
- Waarom ben je niet bij de patrouille? - Ik ben afgelost, sir.
Ga maar.
Sir, ik denk dat we meer bewakers nodig hebben bij de gevangenis...
anders ontsnappen de Franse gevangenen.
Dank je, luitenant, voor je mening.
Ik vertrouw erop dat je nu gaat.
Nee, sir. Ik tik u namelijk af.
- Wat? - Ik tik u af.
Luitenant Graham, heb je soms gedronken?
- Señorita. - Bedankt, luitenant.
Een Mexicaanse dans misschien?
Ik wilde je gedag zeggen en bedanken.
Het was goed om te vieren dat we leven.
- Wil je hier nu blijven? - Ik weet het niet.
Ik ontmoette m'n man toen ik medisch student was in Wenen.
M'n familie was er sterk op tegen.
Zo sterk, dat ik er niet meer welkom ben.
En ik ben hier nodig.
Er is behalve Linda niemand anders in een straal van 160 kilometer.
Wilt u luitenant Tyreen gedagzeggen?
Met genoegen.
Ik vond het leuk hoe hij me ten dans vroeg.
Alsof we in een balzaal in Wenen waren.
- Het was een fraaie vertoning. - De luitenant heeft stijl.
Hij is vast een deftige man.
Hij is corrupt. Maar ik red hem wel.
Bedankt dat je zo vriendelijk was.
Ik voel niets anders dan vriendelijkheid.
Volgende keer zal ik wat deftiger zijn.
Hadley. Wiley. Haal die ezels hierheen.
Opstijgen. Gewoon meerijden. Invoegen.
Ryan is weg, sir. Graham is hem gaan zoeken.
- Wie is Graham gaan zoeken? - Gomez.
Sergeant Gomez, wees aardig voor de hoornblazer.
Hij is ziek.
Rustig aan, soldaat Ryan.
We zijn blij dat je hebt besloten mee te gaan.
Had ons gewaarschuwd, dan hadden we sergeant Gomez gevraagd...
je ontbijt op bed te brengen.
Ryan, te paard.
Iedereen is geteld en...
Iedereen is aanwezig en geteld, sir.
Dat zie ik, luitenant Graham. Dat zie ik duidelijk.
Kun je ze nu ook laten vertrekken?
Rijen van twee links, rechtsom.
Gisteren liet de majoor de Franse gevangenen ontsnappen.
Hij hoopte dat ze in hun garnizoen versterking zouden halen.
En dat deden ze.
Vandaag stuurde hij luitenant Graham en wat cavaleristen om ze af te leiden.
De rest van ons bleef wachten.
Jefferson, die sjaal is om het kanon te versieren, niet jou.
- Ja, sir. - Wiley, zet die pakezels vast.
Sergeant Chillum, is de patrouille vertrokken?
Ze zijn vertrokken. Niet dat het iets uitmaakt.
Als de Fransen een kanon op wielen hebben...
kunnen ze het neerzetten, ons beschieten en ons daarna afmaken...
met die 3 meter lange lansen die ze bij zich hebben.
Nee, ze slaan hun kamp op.
Pardon, luitenant, maar wie zegt dat?
Ik.
Zien ze er niet mooi uit?
M'n mannen kunnen die compagnie wel aan, tenminste degenen die lopen...
met één hand op hun rug.
Waarom denk je dat, Aesop?
Ze zijn zacht, O.W. Ze zijn nog nooit in het zuiden geweest.
Ze komen dichterbij.
Ze zijn nog geen 8 km van Graham vandaan als het helemaal donker is.
En als ze niet stoppen?
En als ze geen kamp opslaan en doorlopen en de luitenant aftuigen?
De arm van de Heer is machtig.
15 januari. De Fransen ontdekten pas na drie dagen...
dat ze slechts een eenarmige verkenner en een afvallige Apache volgden.
Mr Potts en Riago dachten toen dat wij wel veilig waren...
en besloten hen kwijt te raken en ons te zoeken.
Wij rustten uit en heelden onze wonden.
Hé. Ik verdrink.
- Kom erin. - Ik ben al in bad geweest.
Hé, het water is lekker.
- Eerste keer dat je je scheert, Tim? - Ja.
- Misschien moeten we je nu Ryan noemen. - Ja.
We wachten op Mr Potts, sergeant Gomez...
en de geconfedereerde kapitein om terug te keren.
We zijn bang dat de Fransen wraak op het dorp hebben genomen.
Ik denk alsmaar aan Linda en bid voor haar veiligheid.
- Wat is er gebeurd? - Het leek op een stervende vogel.
- En de vrouw? - Ik weet het niet, Amos.
Als ze haar hebben opgehangen, is ze losgesneden.
Vergeleken bij die jongens met die mooie hoeden zijn de Apachen heilig.
Onderschat nooit de waarde van een Europese opvoeding.
- Geen teken van Charriba? - Maak je maar geen zorgen, Amos.
Hij wil het uitstellen.
Hij wil verhalen over je achterlaten die de volgende duizend jaar...
rond de kampvuren van z'n mensen verteld worden.
We sterkten aan en werden weer een commando.
Hard en op onze hoede, tot vechten bereid...
toen dat gebeurde wat de majoor het meeste haatte.
Sir. Een deserteur.
O.W. Hadley is gedeserteerd. Gisterenavond.
Er is een paard weg en er is voedsel en munitie gestolen.
Mr Potts, neem Riago mee en zoek z'n spoor.
Ik wil die man terug.
Dat is mijn taak niet, majoor.
Ik ben niet aangenomen om soldaatjes met heimwee te achtervolgen.
Ik ga wel.
Goed, sergeant, vind hem.
Pardon, sir...
maar wat doen ze met soldaat Hadley wanneer ze hem pakken?
Wat?
We zouden geluk hebben als hij hem vermoordt.
Maar dat doet hij niet en de majoor wel.
Nee, Mr Potts...
dat doet de majoor niet.
Binnen twee dagen keerde sergeant Gomez terug met O. W. Hadley.
Onderweg had hij de vrouwelijke dokter en wat kinderen en Linda gevonden.
Ze waren allemaal uit het dorp gevlucht.
De majoor strafte O. W. Hadley onmiddellijk voor z'n desertie.
Jongens, verdorie, ik wil dat jullie weten wat voor tuig we onder ons hebben.
Hij heeft een gat in me geschoten.
En hij had me laten doodbloeden...
als die vrouw m'n been niet had verbonden.
Jullie weten dat ik geen deserteur ben.
Ik ben naar dat dorp gegaan om een vrouw te bezoeken en haar familie te zien.
Ik wilde echt terugkomen.
Jullie weten toch dat ik altijd dicht bij m'n grote broer blijf.
- Dat klopt toch, Arthur? - Inderdaad.
En je laat je familie toch niet doodschieten, Arthur?
Daar ga je toch iets aan doen, of niet?
Sergeant, ik wil niet tegen hem opkijken.
Kapitein.
U kent me.
Ik ben wel vaker weg geweest.
Maar ik kom toch altijd terug?
En u hebt me ervoor geslagen en dat verdiende ik ook.
Maar u hebt me niet gedood.
U levert me nu toch niet over aan een blauwe...
alleen omdat ik naar een vrouw verlangde?
Ze is een schattig vrouwtje, kapitein.
Ze is mooi en beleefd en een dame. Dat is ze zeker.
En dat eten was voor haar familie.
U weet toch wie ze is, kapitein?
Ik danste met haar en heb haar aan u voorgesteld. Dat weet u toch nog?
Ik weet het nog.
Sergeant Chillum, zou u zeggen dat 't algemeen bekend is in dit kamp dat...
dat dorp is platgebrand, mensen zijn gevlucht?
Dat weet ik, majoor, sir...
maar ik wilde daar gewoon op ze wachten.
- Luitenant. - Ja, sir.
Hoeveel eten en munitie denkt u dat er is gestolen?
Genoeg voor drie man voor een week, sir.
Luister, majoor, vergeet de regels.
De mannen van dit commando hebben hun leven gewaagd voor die spullen.
Misschien bent u het vergeten, maar hij heeft ook z'n leven gewaagd.
Soldaat...
je wordt doodgeschoten.
Hadley.
Majoor, geef hem aan ons. Ik regel het wel.
Ik wil dat niet dat jij hem doodt.
Je was vroeger soldaat. Weet je wat je zegt?
Ik weet wat ik zeg. Als je die jongen doodt, is dat het begin en niet het einde.
Je wordt oud, Ben.
Je was eens een rots, nu ben je zo broos als oud krijt.
Luitenant, selecteer een willekeurig vuurpeloton.
- De geconfedereerden doen niet mee. - Ja, sir.
Ik zei dat we dat commando zouden dienen en dat doen we ook.
Maar dat houdt op als we de Apache te pakken hebben.
En dan, majoor...
dood ik jou.
Is dat zo, Ben?
Ja.
Ja, Amos.
Laat u me doodschieten, kapitein?
Ik moet wel, jongen.
Je had moeten onthouden dat je van de majoor was en niet van mij.
Het spijt me.
Dat was het, jongens, verdorie...
laten we het samen afmaken.
Verdomme, majoor, u doet gewoon wat u moet doen...
maar ik vervloek uw ziel en God zegene Robert E. Lee.
We zijn een onderling verdeeld commando en niets kan de breuk nog helen.
Zelfs sommige van onze eigen mensen zijn verbitterd over de majoor.
Maar hij draagt alle verantwoordelijkheid en ik vind niet dat ik hem mag veroordelen.
Ik ben niet een van je soldaten.
Ik zou niet tussen die mannen kunnen leven, tussen al die haat.
- Mag ik met je meelopen? - Ben je niet bang voor de tijger?
Ben jij de tijger die door de heuvels sluipt?
Nee, ik ben niet bang, majoor.
- Het is hier heerlijk. - Verpest ik het niet?
Nee.
Wat er vandaag is gebeurd, was verschrikkelijk.
We zijn allen 'n beetje gestorven met die jongen.
Maar jij misschien wel het meest.
Waarom ben je bij me?
Ik heb te veel mensen zien sterven...
en ik wilde zo graag voelen dat ik leef...
dat we allebei voelen dat we leven.
Je trekt het je erg aan hoe de mannen over je denken, hè?
Ik maak me zorgen om hoe ze vechten, niet hoe ze over me denken.
Maar waarom is het zo belangrijk, dat vechten?
Er zijn toch andere dingen.
Mannen begrijpen vechten. Waarschijnlijk hebben ze het soms nodig.
De waarheid is dat het makkelijk is.
Vergeet je problemen, je verantwoordelijkheden...
laat iemand voor je eten zorgen, je vertellen wat je moet doen.
Maar aan wie leg jij verantwoording af?
Als je naar Durango gaat, moet je onderduiken, of niet?
Het wordt moeilijk, maar niet onmogelijk.
Heb je er ooit over gedacht om in Amerika te gaan wonen?
Daar denk ik niet over na, majoor.
Haal hem eruit.
Dat kan ik niet. Hij zit te diep. Hij zit vlakbij de slagader.
Ze moeten je naar de dokter in Durango brengen.
Ik blijf bij het commando.
Haal wat whisky en verband voor me. Schiet op.
Sergeant, haal een stretcher voor de majoor.
Je gaat met verlof, majoor.
Het is de hoogste tijd.
Eigenlijk zou je helemaal moeten stoppen met dit werk.
Je werd ingesloten bij de rivier. Je zat in de val als 'n onderluitenant.
Je hebt die jongen gedood en je hebt je eigen commando verdeeld.
En hoe verklaar je het dat je buiten je eigen omheining bent?
Wat doe je, majoor, je geweten sussen in de armen van een vrouw?
Een vrouw met een twijfelachtige reputatie.
Wat doe je hier eigenlijk, Amos?
Er zijn heel veel Franse soldaten in Durango.
We zullen de vlag niet laten zien.
- Ik spreek de taal niet. - Maar je verstaat hem wel.
Majoor.
Hij zit er vlakbij.
Als u denkt m'n been te amputeren, doe het dan niet, dokter.
Ik wil alleen dat het bloeden stopt.
Hoewel het meeste uit alcohol bestaat.
U kunt over zeven dagen weer lopen en over twaalf dagen weer rijden.
Ik loop over twee dagen en rij de dag erna.
Mr Potts, u en sergeant Gomez kunnen weer naar het commando teruggaan.
Ik kom zelf wel terug naar het rivierkamp.
En ik kan jullie spoor daarvandaan uitstekend volgen.
Je kunt beter binnenblijven, Amos.
Je ziet er helemaal niet Mexicaans uit.
Nee, het heeft geen zin.
Ze hebben me door, die Fransen.
Ze wachten tot ik vlucht en de weg naar het commando wijs.
Ik zie dat onze Franse vrienden nog steeds wachten.
De tequila. Heb je de tequila bij je?
Ik vroeg om iets te drinken. Dit kun je net uitspugen.
Nee.
Natuurlijk, het gaat elke dag beter.
Binnenkort kan ik weer dansen.
Geloof je me niet?
Ik laat het je zien. Kom op.
Miss Covington, volgens mij heb ik de eer om de volgende quadrille met u te dansen.
Wacht maar.
Dit leger danst niet...
marcheert niet, vecht niet.
Behalve op dit laatste slagveld.
We sluiten ons bij de Juaristas aan in Guaymas.
Ik wilde zelf zien dat je nog leefde.
Ik leef nog.
Ja, dat zie ik.
Wees voorzichtig.
De Franse politie vindt dit huis al verdacht.
Wacht.
Als ik hier ooit vertrek...
De oorlog duurt niet eeuwig.
Voor jou wel, majoor.
Nee, de oorlog duurt niet eeuwig.
"Ontwaak. Want de ochtend in een kom vol nacht
"Heeft de steen geworpen die de sterren doet vluchten"
- Wat doe jij hier? - Ik kom je redden.
We hebben je de hele avond gezocht.
- Waarom? - Zodat ik je zelf kan vermoorden.
Klinkt aannemelijk.
Daar gaat onze kleine waakhond.
Zullen we gaan, majoor?
Ik drink, Ben. Wist je dat?
Dat is het geheim achter m'n grote succes. Ik drink.
Maar ik drink niet genoeg.
Waarom drink jij niet, luitenant Tyreen?
Twijfel je nooit aan wie je bent?
Ik ben al drie mannen geweest, Amos.
Dat is genoeg voor één mensenleven.
- Lerse immigrant... - Ontslagen Amerikaanse officier.
Een geconfedereerde afvallige.
- Ik mag ze alle drie niet. - Dat is toevallig.
Blijf van me af.
Ik heb orders die goed bij je karakter passen.
Ik moet je via de achterdeur meenemen.
- Maak het af. - De patrouille. We moeten gaan.
Laat me allemaal met rust.
Compagnie.
Sergeant Gomez.
Majoor.
Vuur.
Luitenant Graham is voor z'n 30e generaal.
Kom op, hou daarmee op.
- Kom op. - Ben, laat me in godsnaam met rust.
Waarom niet, majoor?
Je bent het toch niet waard gedood te worden.
Totdat de Apache is gepakt of verslagen.
30 januari. We dachten dat we drie soldaten waren kwijtgeraakt in Durango...
maar twee kwamen er vanmorgen terug en we waren weer 'n commando.
- Luitenant Graham. - Ja, sir.
Ik gaf een duidelijk bevel toen ik vertrok. Je hebt het niet uitgevoerd.
Nee, sir. U gaf me de leiding.
Vanaf dat moment deelde ik de bevelen uit.
Dat heb je inderdaad gedaan. Neem een sigaar.
Neem ze mee, luitenant.
We vluchtten voor de Fransen en volgden de Apache...
maar we hadden niet veel tijd meer.
Er kwamen steeds meer Franse patrouilles en we naderden Sierra Charriba niet.
- Hoe lang geleden? - Vier of vijf uur.
Charriba zegt dat je vrede moet sluiten met je christelijke God...
omdat je Hem binnenkort zult ontmoeten.
We hebben die oude man zeker meer kwaad gedaan bij de rivier dan we dachten.
Nu moet hij het tenminste afmaken.
Tot nu toe rijdt hij in het westen rond.
Ergens binnen twee weken zal hij ons weer aanvallen in een ravijn...
of 's nachts midden in een rivier, of bij zonsopgang.
Wanneer stoppen we ermee om die indiaan alles te laten bepalen?
Nu.
Vanaf nu rennen we met onze staart tussen de benen naar huis...
- regelrecht naar de Rio Grande. - Laat je Charriba ontsnappen?
Laten we zeggen dat ik hem een eerlijke kans geef, luitenant.
Majoor, het moet er wel goed uitzien.
Eerst naar rechts en daarna naar de rivier. We moeten wel opschieten.
Als we dat niet doen, wacht hij ons daar op, net als nu.
- Hoe weten we dat? - Dat weten we pas als het gebeurt.
Te paard, luitenant, neem ze mee.
- Snijd hem los, Sam. - Snijd hem zelf los, majoor.
Ik denk dat hij dat wel verdient.
23 maart. Vandaag hebben we ontdekt dat Riago een eerlijke soldaat was.
Ik heb spijt van m'n argwaan en de majoor vast ook.
18 april. We vluchtten voor de Apachen en de Fransen...
reden in een cirkel richting de rivier en naar huis.
De mannen waren boos en wilden onze jacht voortzetten.
En toen wisten we plotseling allemaal dat we nergens voor wegliepen.
We naderden het einde van onze zoektocht.
De rivier is bijna anderhalve kilometer hiervandaan.
Dit is uw laatste kans, majoor.
Je kunt het net zo goed hier doen.
Als je je patrouilles ver vooruit laat gaan...
laat de Apache ze wellicht met rust.
Maar wat er ook gebeurt, schiet pas als je wordt aangevallen.
Onthoud je orders en houd hoop.
Veel geluk, Mr Potts.
Wie sturen jullie nu op me af?
Vuur.
Hij lijkt nu zo klein.
Hij was groot genoeg, zoon.
Nu, majoor...
of aan de overkant van de rivier in Texas?
Nu is prima, Ben.
Als jullie willen vechten, weet ik wel iets voor jullie.
Kom maar eens kijken.
We waren de Fransen vergeten, maar de Fransen waren ons niet vergeten.
Waar kunnen we de rivier oversteken naar Texas?
De volgende doorwaadbare plek is een halve dag lopen, majoor.
Laat de cavalerie te paard gaan, luitenant, we gaan naar huis.
- Sergeant Gomez. - Sir?
- Cavalerie te paard, we gaan nu. - Ja, sir.
Gefeliciteerd, majoor.
Volgens mij heb je eindelijk een echte oorlog gevonden.
- Sergeant Gomez. - Sir?
Afstijgen en positie kiezen.
Bereid je voor op een cavalerieaanval van voren.
Ze vallen niet aan, majoor. Waarom zouden ze?
Door positie te houden, houden ze ons vast tot de anderen komen.
- We moeten ze aanvallen. - Ik ben er klaar voor.
- Luitenant Graham. - Sir?
- Bereid je artillerie voor. - Ja, sir.
- Alles is voorbereid, sir. - Simon.
Haal de munitie te voorschijn...
we gaan de trots van Europa trotseren.
Ja, sir.
- En, Ben? - Ik heb vijf man te paard nodig.
Ik val de flank aan als jij de aanval hebt gebroken.
- Prima. - Prima.
Luitenant, laat de vlag zien.
- Vaandeldrager. - Sir?
Laat de vlag zien.
- Sergeant Chillum. - Sir.
Maak een Iont van 460 meter. Elevatie 20...
- Nee, 28 graden. - Gereed, sir.
Actie, luitenant.
Anderhalve kilometer, misschien minder.
Ze zullen er nu wel aankomen.
- Sergeant Gomez. - Sir?
- De hoornblazer geeft 't signaal om te vuren. - Ja, sir.
Compagnie, aanvallen.
Als een van jullie schiet vòòr het signaal...
word je persoonlijk door mij gedood.
Op mijn signaal, de paarden. Ik herhaal, alleen de paarden.
Laat je mannen zich opstellen.
Vorm een tirailleurslinie aan de voet van de klif.
Daar komt de tweede golf, Ben. Wij zijn klaar als jij dat bent.
Verzamel je rondom mij.
Majoor, ik zie u in Texas.
Dat verzeker ik je. Hoornblazer.
Dundee.
Allen aanwezig en geteld, sir.
Uw bevel, sir.
Neem ze mee, luitenant. In rijen van twee.
Rijen van twee.
- Soldaat Ryan. - Sir.
- Speel een deuntje voor ons, zoon. - Ja, sir.
Voorwaarts, mars.
19 april 1865.
Na een korte maar kostbare strijd tegen de Franse partizanen...
staken we de Rio Grande over en reden de Verenigde Staten binnen.
De verlengde versie
Ripped by: SkyFury